Ee vun de selweschten Resultater vum Schach ass d'Pausen, wou de Spiller, dee gewënnt, gezwongen ass fir en Tram ze settelen, well hir Géigner keen legal Bewegung mécht. De Stuerm war e Thema vun der Diskussioun tëscht Schëss aficionados fir d'Joerhonnerte gewiescht, mat e puer vun de grousse Spiller vu Spuenien, déi behaapten, datt eng Stëmmung e Gewënn fir déi Säit sinn, déi dës Situatioun zwéngt. D'Regel huet vill Verännerungen an der Geschicht vum Spill erfonnt.
Stalemate Geschicht
An den éischten Deeg vu Schach - oder méi genau wéi Vente-Schachspiller wéi Shatranj - war d'Schläimhaart als Gewënn fir d'Säit als gezwongen d'Situatioun ze zwéngen. Wéi Italiener ugefaang mat dem modernen Schachreegelen am 13. Joerhonnert kodifizéieren, obwuel d'Stëmmung zu enger Unzéiung gouf, an de Scheckgeld als eenzege Wee gewonnen.
Awer d'Stalemat-Equal-a-tie Regel war net wäit vum Universum. An verschiddenen Deeler vun Europa, ausser an Italien, war d'Pauserei ëmmer nach als Gewënn fir vill Jorhonnerten. A verschiddenen Länner - besonnesch an Deeler vun Asien bis zimlech kuerzem - D'Spiller waren net zougelooss, eng Zort ze maachen déi géifen eng Paus maachen. Dëst ass ähnlech wéi d'Regel, wou e Kinnek net kann op de Quadrat benodeel de dem Kinnek. Tatsächlech war England an e puer honnert Joer den taktesche Kinnek eigentlech als den Sieger betraff. Also, e Spiller an enger méi schwaacher Positioun wéi säi Géigner - souguer ee bis nëmmen e Kinnek - hätt d'Spill gewonnen, wann se an enger Erklärung ënner de britesche Regelen gezwongen sinn.
Argumenter fir eng Stëmmung e Gewënn maachen
Zënter der schwaacher Regele gouf am Joer 1800 beschriwwen, hunn e puer Kritiker d'Argumentatioun behaapten datt e Schlofzëmmer als Gewënn behandelt. Si behaapten datt de Spiller d'Schëllere kreéiert huet seng Spiller op eng onbeschwéierlech Plaz gezwongen, wou all Beweegung vum Verléier vum Kinnek erfuerderen.
De Verlier e Kinnek mécht natierlech wéi Dir am Schach verléiert. Dës Kritiker och behaapten, datt déi meescht Schatz am Schach d'Resultat vun der schwaacher Regele - besonnesch Endpunkter, wou ee Kinnek a Panne kann een eleng eleng net besiegen - an datt d'Regel dës Ofdreiwung de Prozentsaz vun decisiven Spiller op all Niveau vum Schach vergréissert.
Argumenter fir Stabilitéit als Zeechnunge
Am Géigesaz dozou fëllen d'Opstännege bestätegt datt d'Schachwelt elo eng laang Traditioun vu behandelnde Schlëmmstatoun huet als Zeechner an datt d'Spiller dacks d'Verteidegung als defensive Taktik benotzen. Si noteéiere och, datt materiel Virdeel - wou engem Spiller Stéck méi wäertvoll ass wéi hirem Géigner - ass éischter den entscheedenden Faktor an engem Schachtspiller. Allerdéngs handelt et sech duerch aner Konsequenzen, wéi d'Entwécklung, d'Initiativ an d'Bauer Struktur, all dat kann benotzt ginn fir e materiellen Defizit ze balancéieren oder souguer ze iwwerwannen. Ouni der Opmierksamkeetsoptioun wäerte de Spiller mat souguer e puer pawnegen Virdeel bal ëmmer gewënnt, sie argumentéieren.
Endgäng
Well et keng Beweegung gëtt fir d'Regel ëmzesetzen, datt et eng Schlofzelooss ze liesen ass, ass et wahrscheinlech datt dës Regel awer onverzichtbar fir déi absehbar Zukunft wäert bleiwen. Allerdéngs ass et sécher eng Fro déi bestätegt.
Sollt de Schach ëmmer an der Gefor vu Leid e "Death Draw" sinn a fir eng Victoire ze gewannen kéint e Reglement änneren, datt d'Organisateuren vun Tournoi eng Versammlung versichen d'Nummer vun entscheedende Spiller am Elite Schess ze erhöhen.